Moje wiersze

Inerpunkcja

ile razy zastanawiałam się nad sensem

ty zapadasz się w codzienności nie zadając często pytań

kładziesz na dłoni promienie wschodzącego słońca z uśmiechem małego dziecka

biegniesz w kierunku rozkwitłej jabłoni

wieczorem słońce zgubiło trochę czerwieni

podziwiasz różowe płatki i słodką woń

nie myślisz, zginą, rozwieje je wiatr

ulotne jak chwila teraz

podchodzę do księżyca, stary przyjaciel

widziany z okna, wtedy mam te pytania

nie widzę, ciemność przykrywa obszar

 ty nie pytasz, znasz odpowiedź

nadchodzi jutro chociaż dzisiaj nie potrafi określić kształtu

Stylizacje wzięte z ulicy

Co pewien czas, widzę stylizację, która przyciąga mnie jak magnes. Zawsze będę lubiła indywidualność i możliwości danego stroju. Podziwiam wizję żurnalowe i stylizacje piękne, takie, które pokochałabym gdybym mogła żyć tak, żeby móc ubierać takie ubrania. Muszę mieć wygodne, inaczej nie ubiorę, bo chociaż łza za dawnym życiem się kręci, to jednak musiałam zaakceptować fakt, że teraz jest inaczej. To trudno zrozumieć, bo ja żyję specyficznie, poczytajcie kiedyś artykuły o pokojówkach hoteli w Londynie. Tak pracowałam 3 lata, a teraz, tylko trochę mi się polepszyło, ale przez to, że dałam radę i daję radę nabrałam sporego szacunku sama do siebie. Mogę wyszukiwać, tylko stylizację wygodne, bo służą mi na przejazd i powrót. W pracy chodzę w specjalnym uniformie.
Mój wzrok przyciągają ciekawe i wygodne łączenia. To, które zapamiętałam takie jest. Nie będę opisywać, bo zdjęcie oddaje wszystko. Kurtka była podobna, tylko dłuższą niż ta na zdjęciu.
Wolę wyszukiwać w internecie poszczególne części garderoby niż prosić o pozowanie, bo nie mam śmiałości ani znanego bloga.