W śniącym świecie

Rozdział: Przedmioty pamiętają

Joanna siedziała nieruchomo.

Książka zsunęła się na podłogę.

Nie podniosła jej.

Myśli płynęły dalej.

🌫️ Bogowie

Bogowie dawnych ludzi.

Ci, których już nie ma.

Nie dlatego, że byli słabi.

Po prostu—

przestano ich pamiętać.

🌊 Człowiek

Na początku wszystkiego był samotny.

A samotność—

zawsze tworzy pytania.

⚡ Tajemnice

Kiedy czegoś nie rozumiemy—

nadajemy temu twarz.

Imię.

Historię.

🌑 Joanna

— Tak było łatwiej…

Szeptała cicho.

🌿 Myśl

Kwantowa ewolucja.

Rozszerzający się wszechświat.

Cząstki.

Energia.

To wszystko było równie dziwne jak dawne mity.

Tylko inaczej nazwane.

🌊 Człowiek nadal się bał

Więc nadal tworzył.

Naukę.

Religię.

Bogów.

Teorie.

Wszystko po to—

żeby oswoić nieskończoność.

⚡ I wtedy—

znowu poczuła obecność.

Delikatną.

Ciepłą.

🌿 Cynthia

Była przy niej.

Tak blisko, że Joanna prawie wyczuwała jej smutek.

⚜️ Telimandor

Stał dalej.

Ale jego obecność była cięższa.

Bardziej skupiona.

Jak strażnik, który nie wie—

czy powinien wejść dalej.

🌫️ Joanna

Przymknęła oczy.

I nagle poczuła coś dziwnego.

Jakby ktoś bardzo delikatnie musnął jej dłoń.

Nie skórę.

Głębiej.

🌊 Uczucie

Nie było w tym pożądania.

Ani strachu.

Raczej—

bezradność.

Jakby ktoś chciał zrobić więcej…

ale nie mógł.

⚡ Joanna

Serce zabiło mocniej.

— Kim jesteś…

Nie odpowiedział głos.

Tylko cisza.

🌿 Druga obecność

Ta była inna.

Lżejsza.

Bliższa.

Jak siostra.

Jak ktoś podobny do niej samej.

🌑 Joanna

Otworzyła oczy gwałtownie.

— Zwariowałam.

Powiedziała to odruchowo.

Ale nie wierzyła już własnym słowom.

🌫️ Pudełko

Wstała.

Podeszła do starego pudełka schowanego na dnie szafy.

Mały chaos.

Ale tylko dla innych.

Ona wiedziała, gdzie co leży.

🌊 Dzieciństwo

Zdjęcia.

Bilety.

Zasuszone kwiaty.

Stare kartki.

I dwa małe zawiniątka.

⚡ Zatrzymanie

Patrzyła na nie chwilę.

Nie wiedziała dlaczego—

ale poczuła niepokój.

🌑 Woreczek

Był mały.

Skórzany.

Stary.

Wytłaczany dziwnymi znakami.

Kiedyś wydawały jej się przypadkowe.

Teraz—

rozpoznawała symbole.

🌿 Religie

Krzyż.

Słońce.

Spirala.

Oko.

Znaki, które ludzie tworzyli od początku czasu.

🌊 Joanna

Powoli rozwinęła pierwszy materiał.

⚡ Broszka

Wojownik.

Przypominał gladiatora.

Cały wysadzany kolorowymi kamieniami.

Mimo wieku—

wydawał się żywy.

🌑 Drugie zawiniątko

Pierścień.

Prosty.

Ciężki.

Z przybrudzonym kryształem.

🌫️ Joanna

— Kwarc…

Dotknęła kamienia.

I wtedy—

⚡ Uderzenie

Obraz.

Tak silny, że zachwiała się.

Ogień.

Światło.

Krąg.

Głosów było wiele.

Za wiele.

🌊 Joanna

Puściła pierścień gwałtownie.

Oddychała szybko.

— Co jest…

🌿 Cynthia

Cofnęła się przerażona.

⚜️ Telimandor

Po raz pierwszy od bardzo dawna—

poczuł strach.

Prawdziwy.

🌑 Prawda

Każda rzecz pamiętała.

Nie materią.

Energią.

⚡ Przedmioty

Mogły stać się przejściem.

Mostem.

Połączeniem światów.

🌊 Joanna

Nie wiedziała.

Dla niej to były tylko stare rzeczy.

Pamiątki.

🌫️ Myśl

— Morze…

Uśmiechnęła się słabo.

— Wrzuce was tam, gdzie wasze miejsce.

Jak w Titanicu.

Romantycznie.

🌑 Telimandor

— Nie.

To słowo prawie wyrwało się z niego naprawdę.

🌿 Cynthia

— Ona nie może ich zabrać…

⚜️ Strach

Bo morze—

pamiętało więcej niż ludzie.

A głębiny…

nie zawsze były puste.

🌊 Ostatnia scena

Joanna spakowała pierścień i broszkę do walizki.

Nie wiedząc,

że właśnie zabrała ze sobą coś,

co mogło otworzyć drogę między światami.