Nigdy nie robiłam mocnego makijażu, większość mojego życia raczej delikatny lub wcale. Instynktownie wyczuwałam, że do mnie nie pasuje. W moim typie urody lubię jak najwięcej naturalności. Po 40 polubiłam mocniejsze kolory pomadek; chociaż szybko je zjadam i się długo nie trzymają, to lubię efekt pomalowanych ust. Intensywny goździkowy róż, do tego moje najlepsze włosy, jakie miałam i nic nie wypielęgnuje wam tak włosów jak zwykła henna. Przez 3 lata eksperymentowałam z nią, ale pamiętajcie: zwykła ruda bez domieszek. Każda domieszka typu; włosy czarne lub beżowe...to na długo trzeba się zdecydować, bo można chodzić w zielonych włosach. Jak widzicie na zdjęciach, u mnie liczą się eksperymenty i chociaż wyjdą mi piękne, to i tak to zmieniam tak jak fryzury; dlaczego? Lubię eksperymenty urodowie, a nie mam innego modela, na kimś innym bałabym stosować się moje szalone pomysły. Żałuję, że pozbyłam się włosów, które zpuszczałam 4 lata; ) Teraz znowu chciałabym długie, ale już raczej w krótkich zostanę. To włosy po hennowaniu. Wada, zawsze dojdziecie do najciemniejszego poziomu henny. W przypadku jasnorudej zwykłej to ten poziom to najciemniejszy, bo to po 3 latach, tylko henna i omijanie chemicznych. Tak ładny kolor, ale ja wtedy ubzdurałam sobie, że za ciemny; ) i przeszłam na chemie i blondy i widzicie moje ostanie blond, normalnie rozjaśniałam hennę, fakt trochę czasu potrzeba, żeby wrócić do blondów, ale blondy też mi się nie podobały i teraz raz henna, raz chemia, żeby henna nie ciemniała.
